قافلهء اشک

دوستان عزیز بعد ازین به آدرس بالا سر بزنید

ابری که ازقبیله ی باران شهید شد

آماج بادهاشد وگریان شهید شد

درسیری عطسه های شمال وکنارباغ

توفان وزید...دشت وبیابان شهید شد

فرجام مرگ وزندگی ازموکب زمان

بشکست وناامید وهراسان شهید شد

دوستی به غصه گفت مرا:مادرت چه شد؟

گفتم که ازاصابت هاوان شهید شد

اشکش چکید وگفت:بگوخواهرت کجاست؟

گفتم که درشکنجه ی زندان شهید شد

درسمت شرق بادیه درواپسین نگاه

درکوچه باغ هجرت یاران شهید شد

درآخرین خزان غمم زرد شد چمن

نسرین خموش وجمله گلستان شهید شد

دوشینه شـب ازجل جل مهتاب سخن بود

ازجامه ی پـشمیـنه ی شب تاب سخن بود

چشمان قلـم خسته شــد ازبسکه گریسـتم

هربــرگه ی دیــباچـه ام ازآب سخن بود

چـمبر زده ابـرسیه تاهالـه ی خـورشـیـد

پس شـرح غــم لالــه واحـباب سخن بود

دوشـیـده فـلـق شیـره ی پـستان غـزل را

قـدّاست مـنظور هـمین خـواب سخن بود

آدیــنـه شـب ازماتــم دوشـیـزه ی شعـرم

ازفــــرش زمـیـن تادل مهـتاب سخن بود

قامت يک گل بلند وقامت يک گل کشيل

رسم ناهموار باغ است شاخه ی سنبل کشيل

طوطی وزاغ وزغن درعيش ونوش خويشتن

بال وپـربشکسته ديدم گردن بلبل کشيل

منصب دريا وبحروسيل وباران است بلند

تيره بختی را نگر که ساغرپـر مل کشيل

دل زدست دوستانم هرکسی دزديده برد

بهرهرکس پيش کردم تاهنوزاين دل کشيل

ری نزن بارش دل ياران همه ليلامی است

مال جاپان را همه جا بنگری درکل کشيل

افسانه ی خامــوش دل یار ســرودم

خمیازه ی نرگس وگـــل خار سرودم

گفتم که شود چامه وچکامه ام انشا

یک باغ سیه بید وسپــیدار ســرودم

تاولوله ی عشق بتان سوخت تنم را

خورشید ومه وزلف شب تار سرودم

یک عمر خسوف وشب یلدا و زفافـم

درشعــر تر و خامه وگیــتار ســرودم

ابر وشب مهتاب وشمال وغم هجران

هرچهــار ستـودم وناچــــار  سرودم

زنجیر وپـی وپهنه ی دریا وقــفس را

بسیار نـــوشتم،دل افـگـار ســـرودم

تابنده تــرین مشعله ی  اوج ادب را

درعطر سخن بــرسر بازار ســرودم

شایسته وبایسته ی عنوان کتــابـم

اشک قلم ازدیده ی خونـبار سرودم

طلوع اشک

شمالِ بــرف ومــنـظور بــهاران دوست دارم

سرودِ ابــروقطـره،قطــره باران دوست دارم

صدای مطبخ وعطرپـنیـر وشربـــت شــوربا

غـــرور میـــزبان وگام مهـمان دوست دارم

نــسیم میسه ا ی باد خـزان وبــرگ ریــزان

زمستان وخــزان وبــرگ ریزان دوست دارم

عروس کاج وفصل زنـبق وخمیازه ای گـل را

شکست جنگل ودشت وبیابان دوست دارم

طنیـن لــرزه ای گـنجشک لاغـر درپریشانی

هیاهـوی مهـیـب وجیغ زاغــان دوست دارم

سکوت مـوج گستاخ وتـن پژمرده ای ماهی

تپش را مضطرب درقلب انـسان دوست دارم

دودست سوری وپای شقایـق بسته درگلشن

عـطش با گـیسوان سرووریحــان دوست دارم

قناری مرد وبلبل رفت ونجوای چمن خاموش

ســـرودغــم زمـنـقار کــلاغـــان دوست دارم

فضای کشتن وبستن محیط اخـتـناق ومـــرگ

طلوع اشک رخــسار عــزیـزان دوست دارم

اگرآزاده گی وبردگی هانفی رابرخویش نپسندد

غروب فصل عمر وقــیــد زندان دوست دارم

یک قفس محبوس وعکس مرگ ویک زندان تلخ

یک سبــد باد وخـــزان وخانــه ی مـــتـــروک دل

یک زمستان بـــرف ویـــک ابر:ویــــک باران تلخ

داستان عـــمر بی سود من و طـــوطـــی وزاغ

یک فکاهـــــــی یک دولبخند،ویک دیــــوان تلخ

آخــــــراین نبض ترنم صورت بــــوزیـــنه است؟

یاغـــریــــو شیرمست وســـرکش وطغیان تلخ

یک قناری یک دوقـــمری باشه وکــبک وهــــزار

یک چمن الطاف ویک قبضه گـــل وبستان تلخ

یک سکوت ویک دولحظه صبر ویک سیاح عشق

یک دلــهـــره،یک دروغ وخــــدعــــه وبهتان تلخ

آیت آذینه ومحراب عجزومیسه ی برف وشمال!

یک هیـــاهو: اخـــتناق ووحشت وهـــزیان تلخ

یک ستایـشگر،یــک واصف ویک مــداح محض

اعتکاف بـــــزم خامـــوشی ویـــک مهمان تلخ

واژه ای مغرور

باسنگ هوس شیشه ای انگور شکستـند

خمیازه ای مــتروک دل حـور شکستـند

خورشید به کابـوس شـب تار چه خندی؟

فانـوس شفــق مشعــله ای نور شکستـند

تاخامــه ای  پــیــروزی  چـکــاد  نوشتـند

تابوت ستم پـیـشه ای مـنـفــور شکستـند

فــریاد شـقــایـق بــچمن غلغله انــداخت

تـندیــس بــلــوریــنه ی مهجور شکستـند

امروز کـویـر غزل ازسوژه تُــهی شـد

فرجام همه  واژه ای مغرور شکستـند

درگوش کری عاطفـــه ها صوت شدم

پژواک دلـــــــم صخــــره ی آواز نــــداد

تابوت مـــــرا بخـــیه کنید فــوت شدم

***            ***

بگــذار تو ام خـــسته وبـــدنام بمیرم

یک عاشق افسرده ی ناکـــام بمیرم

آتش بزند شعر وغـــزل فرش بساطم

غم شعله کشد آخـر وفــرجام بمیرم

***            ***

درعشق تــوام بوتل ناریال شکستم

صدشیشـۀ عیش وپـرتقال شکستم

ازشربت رخسار تـوصــدساله خمارم

هیهات عـزیــزم که امسال شکستم

الهي آتشي بـرقلبم افروز

سپندمجمرم درآن بـرافروز

دل بارش به عشقت شعله ورکن

چنان نالش کند تاسـر زند سوز

***          ***            ***

الهي ني به من دُرِّ عـدن بخش

نه سيم وني زر وپول وثمن بخش

فغـان ونالـه وسوز قلـم ده

کتاب معرفت،گنج سخن بخش

***         ***            ***

الهي ني گل وباغ وچمن ده

بهاروسوري وني نسترن ده

اگرهرچه به هرکس داده اي تو

به من وصل يگان نازک بدن ده

***         ***             ***